08.08.2026.
Ovaj prirodni poluotok još je u vreme bivše Jugoslavije prepoznat kao idealno mesto za sport, gde je izgrađen prvi gradski stadion i prateći fudbalski i atletski tereni. Ipak, svoj najmoderniji oblik sa arhivske fotografije ovaj prostor dobija 2005. godine, kada je svečano otvoren potpuno rekonstruisani Sportsko-rekreativni centar (SRC) “Ušće”. Sa novim asfaltiranim i osvetljenim terenima za košarku, odbojku, tenis i mali fudbal, te uređenim parkovskim pešačkim stazama, centar je postao najmodernija sportska oaza u celoj gornjedrinskoj regiji.
Na ovim terenima prodefilovala su neka od najvećih sportskih imena bivše Jugoslavije i regije. Najveći sportski spektakl zabeležen je tokom održavanja čuvenih MOSI (Međuopštinske omladinske sportske igre), kada je Višegrad bio domaćin hiljadama sportista. Ovde su stasavale generacije višegradskih košarkaša (KK “Barda”), fudbalera i rukometaša. Pored sportskih mečeva, SRC “Ušće” je bio kultni prostor za zabavu – na otvorenim terenima održavali su se veliki letni koncerti regionalnih muzičkih zvezda, rok festivali i tradicionalni turniri u malom fudbalu koji su svake večeri okupljali hiljade navijača pod reflektorima.
Sportski centar “Ušće” u svom modernom obliku postojao je svega šest godina. Njegov zvanični i definitivni nestanak počeo je na Vidovdan, 28. juna 2011. godine. Tog dana je svečano položen kamen temeljac za izgradnju Andrićgrada. Mehanizacija i bageri su izašli na sportske terene, asfalt je uklonjen, a drveće iz parka je posečeno kako bi se oslobodio prostor za monumentalni kulturni megaprojekat Emira Kusturice. Sa tim danom, kultno sportsko “Ušće” je zvanično prestalo da postoji kao fizički prostor, a sportske aktivnosti su kasnije izmeštene na druge gradske lokacije.
Iako je na temeljima igrališta podignut prelepi Andrićgrad koji je doneo svetski turizam u Višegrad, među lokalnim stanovništvom i dalje živi snažna nostalgija za starim Ušćem. Svaka stara fotografija ovog kompleksa na društvenim mrežama i portalima izazove stotine komentara i sećanja na letnje večeri, navijanje, prve ljubavi pored Rzava i sportske pobede. To dokazuje da SRC “Ušće”, iako fizički srušen, nikada nije nestao iz emotivnog koda naših građana.
